Islam: Een religie of een ideologie?

Door Monaza Qureshi

Dit artikel heb ik geschreven als antwoord op de reactie die wij ontvingen onder onze blogartikel. De persoon die deze reactie heeft onder andere geschreven zegt dat islam discrimenerend is tegenover christenen, joden en afvalligen. En dat de vrouw minderwaardig is, en een prostituee wanneer ze ongesluierd is. Volgens deze persoon is islam racistisch en is “het zwaard” van de profeet Muhammed de grootste vijand is van de menselijke beschaving. Bovendien zegt hij dat islam geen godsdienst, maar een ideologie is. In dit artikel geef ik een antwoord op de aantijgingen van deze persoon.

Islam is een godsdient

Islam is een Arabische woord, afgeleid van de stam “sa la ma” en betekent “onderwerping aan God” en “vrede”. Islam is een vreedzame, vredelievende, tolerante en progressieve religie of godsdienst. Wat is een religie of godsdienst? Deze twee termen zijn nagenoeg synoniemen van elkaar. Volgens Van Dale is godsdienst een geheel van de leerstellingen en plechtigheden van een volk of kerkgenootschap, verering, aanbidding van God.

In de islam staat het geloof in één God centraal, dezelfde God als die van de christenen en joden en eender welk ander geloof. De woorden God en Allah verwijzen naar de Enige Schepper van het universum.

2:63  Voorzeker, de gelovigen, de Joden, de Christenen en de Sabianen – wie onder hen ook in Allah en de laatste Dag geloven en goede daden verrichten, zullen hun beloning bij hun Heer ontvangen en er zal geen vrees over hen komen, noch zullen zij treuren.

Islam is geen verzameling van ideeën zoals deze gekend is binnen een politieke partij, het is geen ideologie. Islam kan wel gebruikt (of misbruikt) worden door politieke partijen om een ideologie te vormen, maar dat geldt voor iedere andere godsdienst, religie of geloof. Zo zien we wat christelijk Europa heeft aangericht tijdens het kolonialisme, bijvoorbeeld in Amerika, Australië, Nieuw Zeeland en vele Afrikaanse landen, onder de mom van het christelijke geloof. In Myanmar wordt Boedhistisch extermisme gebruikt word om de Rohingya bevolking uit te moorden, en in Israel wordt het geweld tegen palestijnen gerechtvaardigd door extreem rechtse Joodse zionistische partijen.

In de Koran wordt meermaals naar islam verwezen met de term godsdienst:

“5:4 Nu heb Ik uw godsdienst voor u vervolmaakt, Mijn gunst aan u voltooid en de Islam voor u als godsdienst gekozen.”

Islam een discriminerende ideologie

Anti-islamieten beweren dat de islam geen religie is, maar een ideologie. Echter, we zien dat de islam alle principes bezit die nodig zijn (volgens de anti-islamieten) om zich een godsdienst te kunnen noemen. Het kent vrijheid van keuze, geen dwang, en beschermt op gelijke wijze de rechten van zowel moslims als niet-moslims.

2:257  Er is geen dwang in de godsdienst.

Als we de Koran lezen van het begin tot het eind, zullen we nergens terug vinden dat de straf voor afvalligheid de dood is. We zien namelijk:

5:55  O, gij die gelooft, wie onder u zich van zijn godsdienst afkeert, laat hem weten, dat Allah weldra een ander volk zal voortbrengen dat Hij zal liefhebben

Wij lezen hier niet dat wij degene die zich afkeert van zijn godsdienst, moeten doden.

4:138  Voorzeker, degenen die geloven, daarna verwerpen, dan wederom geloven dan wederom verwerpen en daarna in ongeloof toenemen, hen zal Allah niet vergeven, noch zal Hij hen op de rechte weg leiden.

Ook hier lezen wij niet terug dat degene die islam verlaat gedood moet worden, integendeel, Allah is degene die over hen zal oordelen.

De islam is de meest inclusieve godsdienst die er bestaat. Het is de enige godsdienst die van zijn volgelingen eist dat zij geloven in alle profeten van God die op deze wereld hebben geleefd. Het eist van hen dat ze alle godsdiensten respecteren.

De Koran draagt op om zelfs goed te handelen tegen over een volk dat moslims belet hun geloof uit te oefenen. We lezen in de Koran:

5:3  En laat de vijandschap van een volk, omdat zij u de toegang tot de heilige Moskee verhinderen, u niet tot geweld aansporen. En helpt elkander in deugdzaamheid en vroomheid maar helpt elkander niet in zonde en overtreding. En vreest Allah. Waarlijk, Allah is streng in het straffen.

5:9  O, gij die gelooft, weest oprecht voor Allah en getuigt met rechtvaardigheid. En laat de vijandschap van een volk u niet aansporen, om onrechtvaardig te handelen. Weest rechtvaardig, dat is dichter bij de vroomheid en vreest Allah, voorzeker, Allah is op de hoogte van hetgeen gij doet.

Hieruit concluderen wij dat de islam moslims aanspoort om altijd rechtvaardig te handelen en geen geweld te gebruiken, ook niet tegenover volkeren die zich vijandig gedragen tegenover moslims.

In islam is oorlog alleen toegestaan als zelfverdediging, of ter verdediging van andere religies. In de Koran lezen we het volgende:

22:40  Toestemming om te vechten is gegeven aan degenen tegen wie gevochten wordt, omdat hun onrecht is aangedaan, voorzeker Allah heeft de macht hen bij te staan.

22:41  Degenen die ten onrechte uit hun huizen werden verdreven alleen omdat zij zeiden:

“Onze Heer is Allah.”

En indien Allah sommige mensen niet met behulp van anderen tegenhield, zouden ongetwijfeld kloosters, kerken, synagogen en moskeeën, waarin dikwijls de naam van Allah wordt herdacht, afgebroken zijn. Allah zal ongetwijfeld degene ondersteunen die Hem helpt – Allah is inderdaad Sterk, Almachtig.

In de geschiedenis van de islam vinden we talloze bewijzen van vreedzame samenlevingen van christenen, joden en moslims.

Toen de Profeet Muhammad naar Medina vluchtte en een pact sloot met de inwoners van Medina, beschreef hij in zijn constitutie de rechten van niet-Moslims. Zij hadden sinds het begin dezelfde politieke rechten als moslims.

Een ander voorbeeld is die van de tweede kalief Umar. Toen hij Jeruzalem veroverde sloot hij een verdrag met de inwoners waarin stond:

“In naam van Allah, de Barmhartige en de Genadevolle. Dit is een verbond van vrede aangeboden door de dienaar van Allah, de commandant van de waarheidsgetrouwen, Umar, met de mensen van Jeruzalem. Hen is bescherming gegarandeerd van hun leven, hun eigendommen, hun kerken, hun kruizen, in welke toestand zij zich ook bevinden. Allen is bescherming gegarandeerd. Niemand zal ronddwalen in hun kerken, noch zullen ze vernietigd worden, en hun bezit zal niet verminderd worden. Hun kruizen en eigendommen zullen niet afgenomen worden. Er zal geen dwang zijn op hen ten opzichte van hun religie, noch zal een van iemand lastig gevallen worden.” (Tarikh al-Tabari 2/308.)

Vrouwen minderwaardig in islam

Dat in de World Economic Forum wat betreft vrouwenrechten geen Arabische land staat, staat los van islam. Om deze ongelijkheid aan de islam te wijten is niet alleen onterecht, maar ook ongegrond, want er spelen ook andere factoren een rol. Het is juist omdat deze zogenaamde islamitische landen niet de ware leer van islam volgen dat de vrouwen hun rechten niet krijgen.

Islam is de enige religie die vrouwen de rechten heeft gegeven die aan haar toebehoren. In de tijd van de profeet Muhammed hadden vrouwen zo goed als geen rechten. Ze hadden geen recht op eigendom, ze werden zelfs beschouwd als eigendom van haar man. Vrouwen hadden ook geen recht op scheiding. Er was geen wet die haar beschermde wanneer haar man haar verliet. Vrouwen slaan was de normaalste zaak en werd vaak toegepast om de vrouw te disciplineren. Wanneer de man stierf werd ze verdeeld onder familieleden als onderdeel van de erfenis, ze hadden geen recht op hun kinderen, en zij hadden geen financiële vrijheid.

In het westen hadden de vrouwen tot voor kort ook geen erfrecht, stemrecht, recht tot financiële vrijheid, recht om te scheiden, etc.  Het Westen beschouwt zich als pionier op gebied van vrouwenrechten, maar de waarheid is dat de islam 1400 jaar geleden rechten aan de vrouw had gegeven die de Westerse vrouw tot de vorige eeuw niet had. 

Wij als moslims geloven dat God profeet Muhammed de taak heeft gegeven om beschermer te zijn van de vrouw. Hij verklaarde dat mannen en vrouwen gelijk zijn, en dat ze beide bepaalde rechten over elkaar hebben. Volgens islam heeft God de man en de vrouw immers uit één ziel geschapen (Q 4:2). Na de komst van islam kregen vrouwen onder andere erfrecht en recht op eigendom. Het werd verboden voor de (gehuwde) man om maar iets te nemen van het eigendom van de vrouw, zonder haar toestemming. Terwijl de man volledig verantwoordelijk was voor het onderhoud van zijn vrouw en kinderen. De vrouw kreeg binnen het huwelijk ook de gelijke status en rang als de man. Vrouwen kregen het recht om volwaardig deel te nemen aan de maatschappij. Daarnaast kregen de vrouwen ook het recht om te scheiden, iets wat tot kort zelfs verboden was in het Westen.

Dat islam vrouwen als minderwaardig beschouwd en als prostituees wanneer ze niet gesluierd zijn, is wederom ongegrond. In geen enkele islamitische bron staat dat vrouwen misbruikt mogen worden als ze niet gesluierd zijn. Integendeel, de Koran draagt de mannen op om hun “ogen neergeslagen te houden en hun passies te beheersen” (24:31) Mochten moslimmannen ongesluierde vrouwen aanranden, dan zou er moeten staan “behalve als de vrouwen ongesluierd zijn”. Dat staat er echter niet. Bovendien zijn er in de islamitische wet zware straffen voor degene die vrouwen (of eender wie) aanranden, seksueel misbruiken of verkrachten.

Racisme in islam

Islam heeft vele wetenschappers en geleerden gekend, zowel mannelijke als vrouwelijke. Ibn Khaldun (1332, Tunis – 1406, Cairo)  was een wetenschapper die zich bezighield met geschiedenis, sociologie en geografie. Zijn boek al-Muqaddima is een groot werkstuk waarin hij sociologische aspecten van beschavingen en volkeren bestudeerd. Hij heeft inderdaad in zijn boek theoriën geschreven over de zwartheid van afrikaanse volkeren. Hij heeft inderdaad verschillende Afrikaanse bevolkingen bestudeerd, en geschreven dat sommige onder hen leven als dieren. Echter, hij was niet van mening dat alle zwarte mensen per definities slaven zijn of inferieur zijn. Hij heeft namelijk ook de grote Afrikaanse rijkdommen bestudeerd, en heeft deze ook geprezen, bijvoorbeeld de christelijke Abbysinië (Nu Ethiopië).

Het is hoe dan ook ongegrond om islam te bestempelen als zijnde racistisch, omdat Ibn Khaldun of nog enkele andere moslimse wetenschappers sommige zwarte volkeren hebben beschreven als volkeren die leven als dieren. Net zoals het fout is om te zeggen dat het christendom in de basis racistisch is omdat zij mensen van een andere kleur als minderwaardig beschouwden. Er zijn immers ook wetenschappers geweest zoals al-Jahiz, die schreven over de superieuriteit van de zwarten. Echter, deze wetenschappers waren geen grondleggers van de islam, noch islamitische leiders. De profeet Muhammed (saw) was degene die deze godsdienst bracht in de wereld, en hij heeft gezegd: “O mensheid, uw Heer is Één en uw voorvader is één. De Arabier is niet superieur aan de niet-Arabier, noch is de niet-Arabier superieur aan de Arabier. Een witte persoon is niet superieur aan een zwarte, noch is de zwarte superieur aan de witte, behalve wat betreft de dienstbaarheid aan God.” Hij heeft hiermee duidelijk gemaakt dat er in islam geen ruimte is voor racisme.

In de Koran lezen wij ook:

49:12  O, gij die gelooft! Laat een volk het andere volk dat waarschijnlijk beter is dan zij, niet bespotten, noch vrouwen andere vrouwen, die misschien beter zijn dan zij. En belastert elkander niet, noch noemt elkaar bij scheldnamen. Kwaad is (het geven van) een slechte naam na de aanvaarding van het geloof, en zij die geen berouw tonen zijn de onrechtvaardigen.

49:14  O, mensdom! Wij hebben u uit man en vrouw geschapen en Wij hebben u tot volkeren en stammen gemaakt, opdat gij elkander moogt kennen. Voorzeker, de godvruchtigste onder u is de eerwaardigste bij Allah. Voorwaar, Allah is Alwetend, Alkennend.

Dit is de ware leer van islam over verschillende volkeren, en hoe wij met elkaar om moeten gaan. Geenszins is hier af te leiden dat racistische gedachtengoed is toegestaan in islam.

William Muir en het oriëntalisme

Sir William Muir (d. 1905) was een oriëntalist en een evangelische christen uit Schotland die een tijd in India doorbrachte als dienaar van de Britse rijk in India. Hoewel hij een grote geleerde was en heeft bijgedragen aan de oriëntalistische studies, moeten we zijn werk beschouwen in het licht van de tijd waarin hij leefde. Zijn werk Life of Muhammad wordt door sommige wetenschappers, zoals Syed Ahmad Khan, beschouwd als zijnde beïnvloed door zijn eigen christelijke geloof. Een ander wetenschapper, Bennett, zegt dat Muir de moslims wou overtuigen dat Muhammad hun loyaliteit niet waard is. Muhammad Husayn Haykal zegt dat hij een trotse christen en missionaris was, en nooit een kans liet voorbij gaan om de profeet te bekritiseren.

Er zijn ook vele westerse wetenschappers geweest die de profeet Muhammad prezen. Zoals Boulainvilliers die zegt dat “Muhammad is een grote staatsman en wetgever, ongeëvenaard in de oude wereld”, hij beschouwt hem ook als een rationele man die mensen met reden overtuigde. Thomas Carlyle beschrijft de profeet als een grote leider die de historie van de wereld heeft beïnvloed. Carlyle was door de Duitse schrijver Goethe beïnvloed, die de profeet beschrijft als de beste van de mensdom. Voltaire beschrijft de profeet in zijn werk Voltaire, Essais sur les Moeurs (1756) als een wijze man en een tolerante wetgever, het tegenstelde van de intolerantie dat vele reigieuse oorlogen voortbracht in het christelijk Europa. In het verlichte Frankrijk werd de profeet Muhammad gezien als een wijze man, een wetgever en een briljante leider.

Het is een feit dat de studie van islam en Muhammad tot kort gekenmert was door het oriëntalisme. Het orientalisme is een westerse academisce studie van islam dat prominent werd tijdens de 19de eeuw. Het hing samen met de westerse koloninale veroveringen, met name van de islamitische wereld. Vele wetenschappers, zoals Edward Said en Wael Hallaq hebben beargumenteerd dat er een link is tussen de moderne Europesche wetenschap van de niet-Europeaanse “ander” en de koloniale heerschappij. Het Orientalisme verscheen ook als “concurerende studies” van de “ander”. En volgens Said was de profeet Muhammad de “ander” par excellence.

Volgens de wetenschappers Powell en Bennet heeft het Westen geprobeerd om het Oriënt te domineren, niet alleen door middel van militaire superieuriteit, maar ook cultureel, met behulp van wetenschappers. William Muir was ook een product van deze koloniale tijd, beïnvloed door de heersende koloniale gedachtegoed van de superieure “wij” en de niet-Europese “ander”. Zijn kritiek over de profeet Muhammed is dus niet vrij van subjectiviteit.

Hij noemt Muhammad’s zwaard de dodelijkste vijand van de beschaving, terwijl de geschiedenis het tegendeel bewijst. Islam heeft bijgedragen aan grote wetenschappelijke, architecturele, sociale en economische ontwikkelingen. Aan de andere kant, wanneer we de geschiedenis objectief bestuderen zien we hoeveel schade “het zwaard” (of het geweer) van Europa in de wereld heeft aangericht tijdens de kolonisatie en in de moderne tijd, in naam van vrijheid en democratie. Wij kunnen ons vandaag de dag ook de vraag stellen wat een groter gevaar vormt voor de menselijke beschaving, de vreedzame en universele godsdienst verkondigd door de profeet Muhammed, de genade voor de mensheid, of de grote destructieve wapens, zoals de atoombom, die de machtige landen bezitten, die in enkele seconden de hele wereld en alle levende wezens op aarde kunnen vernietigen, en de aarde onleefbaar kunnen maken.

Conclusie

Wij kunnen concluderen dat de aantijgen tegen de islam, dat de islam een intolerante en geweldadige godsdienst is, racisme aanspoort en vrouwen geen rechten geeft, ongegrond zijn. We kunnen afleiden uit de belangrijkste islamitische bronnen dat islam een vredelievende, tolerante godsdienst is. Verder kunnen wij concluderen dat de islamitische rechten van de vrouw (die 1400 jaar geleden aan de vrouw zijn geschonken) de meest volmaakte zijn, en dat de islam de eerste (godsdienst) was die de vrouw haar vrijheden en rechten schonk, en is daarmee de voorloper wat betreft de rechten van de vrouw. Daarnaast zien we duidelijk wat het standpunt van islam en de profeet is over racisme. Islam beschouwt alle volkeren en alle kleuren als gelijkwaardig, geen volk is superieur of inferieur aan een ander. Als laatste hebben we ook gezien dat de mening van William Muir sterk beïnvloed was door het koloniale gedachtengoed, en dat zijn doel was om de profeet Muhammad te bekritiseren. Daarin werd hij ook beïnvloed door het oriëntalisme en zijn christelijke geloof. Het is ongeoorloofd om alleen zijn quote (of zijn studie) te gebruiken als de enige echte beschrijving van de profeet en islam, en bevindingen van andere wetenschappers en harde bewijzen die het omgekeerde beweren, te negeren.

Bronvermelding:

www.Alislam.org

www.koran.islamnu.nl 

Muhammad, the Liberator of Women (Hazrat Mirza Bashir-ud-Deen Mahmood Ahmad, Khalifatul Masih II(ra))

A Critical Evaluation of a Modern Biography, William Muir’s Life of Mohammad – from original sources and its Utilisation of Quranic Sources (Aboo Bakar Karolia)

Arab views of Black Africans and Slavery (John Hunwick)

1 Comments

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *